U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

"Prettige schrijfstijl, boek om in één adem uit te lezen."

 

"Alle gescheiden ouders; lees en ontvang inzicht."

 

"Zelden tot nooit zo'n heerlijke pen gelezen."

 

‘Zijn’ is  het nieuwe ‘doen’!

 

Al van jongs af aan staat actie centraal in mijn bestaan. ‘Doen’ is een toverwoord. Als je maar genoeg doet dan stelt je leven veel voor… Nu ben ik van nature stiekem best lui en dat botst kan ik u vertellen. 


In onze huidige maatschappij staat ‘doen’ in een hoog vaandel.

Vrouwen die veel werken, één of meerdere kinderen opvoeden en zich daarnaast ook nog storten op sport, vrijwilligerswerk of mantelzorg worden enorm gewaardeerd.

Vrouwen die doorwerken tot 2 weken voor de bevalling of hoogzwanger festivals bezoeken tot in de late uurtjes, ze worden door mijn omgeving openlijk bewierookt.

Mij lukt(e) dat alles geenszins. Ik moet toegeven dat ik tegen deze vrouwen op kijk en mezelf voortdurende een aantal kritische vragen stel, te beginnen met: “Waarom doe (kon) ik dat niet?”


Hoe staat het met jou?

Ben jij de vrouw die probeert zoveel mogelijk van haar leven te maken maar nu eenmaal niet (meer) behept is met enorme hoeveelheden energie?

Misschien tijdelijk, maar toch...

Wiens lijf en geest geen overuren maken en die dat ook niet wil?

Hoe staat het met de vrouw die tevreden is met haar part-time baan, die graag zaterdags langs het voetbalveld wil staan maar niet álle schoolreisjes lallend in de bus wil zitten?

Waar mag de vrouw die niet wil racen tegen de klok, onder de douche haar boodschappenlijstjes maakt of 4 dagen vooruit kookt en invriest haar bevestiging vandaan halen?

Het antwoord luidt: uit zichzelf.

 

Toegegeven, ooit was ik ook wel een beetje zo’n vrouw hoor. Met 2 kleine kinderen en een verdwenen wederhelft moet je wel kostwinner, vader en moeder tegelijk zijn. Ben je verantwoordelijk voor de vuilniszakken, de hypotheek én de verhaaltjes voor het slapen gaan. Het drogen van tranen en repareren van lekke fietsbanden.

Maar naarmate de tijd vorderde en de kinderen zelfstandiger werden is mijn energie spoorslags verdwenen. Met de noorderzon. Het lijkt wel alsof de bodem van het energie vat dagelijks zichtbaar is en er slechts mondjesmaat nog wat aangevuld wordt. ‘Leuke dingen doen, dat helpt’, is een veelgehoorde tip. Helaas, ik moet u vertellen: dat zet bij mij weinig zoden aan de dijk.

Heb jij dit ook? Veroordeel jezelf niet….

Ook als jij niet kiest voor het leesmoederschap of een uitgebreide commerciële carrière ben je nog steeds een goed mens.

Jij mag kiezen wat je doet met je tijd en hoe jij jouw leven (zinvol) invulling geeft. Het kan zijn dat jouw lijf beperkingen kent die je bijvoorbeeld nopen om regelmatig met de gordijnen dicht in bed te kruipen. Of dat jouw geest misschien veel meer stilte nodig heeft dan dat van anderen.

Laten we ons niet aan elkaar meten, en zeker niet aan de huidige ‘doe-cultuur’. De ‘doe-cultuur’ die vele vrouwen opbrandt en ervoor zorgt dat ze niet meer luisteren naar wat hun lijf hen vertelt. Vrouwen wier hoofden alleen maar malen en die niet stil kunnen zitten…


‘Zijn’ is het nieuwe ‘doen’!


Want als we vertrouwen op onszelf zal ‘zijn’ op den duur echt weer leiden tot actie, maar dan wel actie met compassie en mededogen voor jouw lijf en geest.

Zodat vage kwalen tot het verleden behoren en je meer bewuste geluksmomenten ervaart.      

Let it be…



'Ik vind papa veel liever dan jou'

 

 'Dit is een pijnlijk, schurend en confronterend boek over de moeiten tussen ouder en kind na een scheiding.

En juist daarom een waardevolle aanzet voor bezinning en gesprek.

Aanbevolen!' 

André Rouvoet, ambassadeur scheiden zonder schade

Download de gratis roman-amuse hier en ik houd je op de hoogte.

Deze gegevens worden alleen gebruikt om jou te bereiken. Ze worden nooit aan derden gegeven.

Fields marked with * are required.

Volg Evelien op haar Facebookpagina's:

Ik vind papa veel liever dan jou

Veerkrachtige Vrouwen

Share on Social Media