U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

"Prettige schrijfstijl, boek om in één adem uit te lezen."

 

"Alle gescheiden ouders; lees en ontvang inzicht."

 

"Zelden tot nooit zo'n heerlijke pen gelezen."

 

Heilig moeten

 

‘Iek moet, iek moet, wat iek wiellllll…’, schreeuwde de Française mijn moeder toe. Ik zie haar nog staan op de klinkerweg vlak voor onze carport. Ik was drie jaar oud en had een half uur eerder een draai om mijn oren gekregen van de moeder van mijn buurmeisje.

De mijne was van de beweging ‘blijf met je poten van andermans kind af’. Terecht. Ze schold, waarschijnlijk want geboren in een Utrechtse volkswijk, tijdens het tot honderd tellen. Daarna ging ze verhaal halen, want inmiddels onderwijzeres, bleef ze kalm in het openbaar. Ze zal iets gezegd hebben in de trant van: ‘Jij moet met je handen van mijn dochter afblijven.’ De rest is geschiedenis. Of toch niet.

 

Moeten is in onze levens stevig ingebed. Onze taal voorziet uitgebreid in zinnen die een vervoeging van “moet” bevatten; je moet je bord leeg eten, je huiswerk afmaken, de afwas doen, aardig zijn, B zeggen als je A hebt gezegd, twee keer per dag je tanden poetsen en dan niet na het drinken van sinaasappelsap want dat is slecht voor je glazuur, minstens dertig minuten bewegen, tot tien tellen als je boos wordt, links en rechts kijken voor je oversteekt, bescheiden – beleefd – betrokken en beschaafd zijn, je eigen keuzes maken, creatief – communicatief  en vooral vol initiatief zijn, drie ons groente en twee stuks fruit per dag eten of liever nog veganist worden, leuke dingen doen en last but not least van jezelf houden voordat je iemand anders lieft.

We MOETEN zo veel. Of in ieder geval, dat zegt de taal die we bezigen. Moeten beïnvloedt onze stemming. Hoe ziet jouw wereld eruit als je gaat denken: ik wil boodschappen doen, ik ga mijn deadline halen of ik mag zaterdagavond naar de verjaardag van mijn schoonmoeder?

‘Nou moet jij eens goed naar mij luisteren,’ begon mijn moeder meestal als ik iets fout had gedaan. Er rolde steevast een luik voor mijn gehooringang. Zo één die de juwelier in de Kalverstraat elke avond om zes uur laat zakken om zijn waar te beschermen. Weg momentum. Geen greintje beweging te bekennen in mijn brein. Geen woord gehoord van de waarschijnlijk steekhoudende rest van haar betoog. Het enige dat ik dan kon denken was:  Iek moet, iek moet, wat iek wiellllll….

Na jaren van bewustwording is het mij inmiddels aardig gelukt het moeten te ont-moeten.

Dit blog is geïnspireerd op een diepnachtelijk kroeggesprek, waarvoor dank 'Poppies'.

 



'Ik vind papa veel liever dan jou'

 

 'Dit is een pijnlijk, schurend en confronterend boek over de moeiten tussen ouder en kind na een scheiding.

En juist daarom een waardevolle aanzet voor bezinning en gesprek.

Aanbevolen!' 

André Rouvoet, ambassadeur scheiden zonder schade

Download de gratis roman-amuse hier en ik houd je op de hoogte.

Deze gegevens worden alleen gebruikt om jou te bereiken. Ze worden nooit aan derden gegeven.

Fields marked with * are required.

Volg Evelien op haar Facebookpagina's:

Ik vind papa veel liever dan jou

Veerkrachtige Vrouwen

Share on Social Media