U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

"Prettige schrijfstijl, boek om in één adem uit te lezen."

 

"Alle gescheiden ouders; lees en ontvang inzicht."

 

"Zelden tot nooit zo'n heerlijke pen gelezen."

 

Gewone moeders en rotmobieltjes,

 

‘Bij papa hoef ik nooit met de fiets,’ spuugt ze me toe terwijl ik een paprika snijd. We bakkeleien al zeker tien minuten.

‘Maar ik vind dat fietsen juist goed voor je is als je moe bent, en het is maar vijf minuutjes naar de trein. Daar knapt een mens écht van op.’ Ik denk erachteraan: als je het elke dag doet. Maar deze dame doet het niet elke dag. Deze dame is maar drie nachtjes per twee weken bij ons; ze woont vanaf haar negende bij papa, nu al zes jaar dus. En van papa hoeft ze niet te fietsen.

parttime moeder rotmobieltjes

 

‘Jij moet mij niet zo zitten te pushen, mam!’ Met een ruk staat ze op, de barkruk klettert achter haar op de vloer. Ze laat hem liggen en spurt naar boven. Ik zet de kruk overeind, leun ertegen en blaas alle lucht uit mijn longen.

Mijn hersenen struikelen alweer over de vraag:  zouden gewone moeders dit ook hebben? Zo’n strijd om wat goed is voor de kinderen? Met de kinderen, ja. Maar met hun partner? Mijn ex heeft aangegeven dat hij niet achter de ruggen van de meiden om met mij wil communiceren, wat in de praktijk uitmondt in complete radiostilte tussen twee ouders.

Ik sluip de trap op, de vijfde tree kraakt dus die sla ik over. Ik hoor aan haar toon dat ze met papa praat, rotmobieltjes. Op de bovenste tree ga ik zitten. Ik steun met mijn ellebogen op mijn bovenbenen en leg mijn kin in mijn handen. Mijn vingers moeten mijn oren eigenlijk dichtdrukken. De overloop is donker. Ik hoor het tikken van de regen op het dakraam en af en toe haar stem. Langzaam wordt het stiller.

Gewone moeders zouden nu de kans krijgen. Ik wil haar een half uurtje in haar sop laten gaarkoken zodat ze zelf argumenten kan bedenken, oplossingen kan verzinnen en het dan weer goed kan maken. Of ik met haar, net hoe het uitkomt.  Gewone vaders zouden nu zeggen: regel het maar met je moeder. Toch? En gewone kinderen zouden daarvan leren dat je een meningsverschil fikst met degene met wie het botst.

De deur van haar kamer gaat open, ze ziet me zitten en zegt puffend:  ‘Ik ga wel fietsen, het is toch maar af en toe.’ Van wie zou ze dat nou hebben?

 

Evelien (49) is part-time moeder en stiefmoeder. Zeventien jaar geleden is zij gescheiden. Ze blogt over ouderverstoting en andere gevolgen van haar – ooit soepele - scheiding: een samengesteld gezin met pubers, persoonlijke groei, miljoenen moeilijke keuzes. Hoe blijf je moeder van een kind dat je buitensluit?  Ze schreef er ook een roman over: Ik vind papa veel liever dan jou.

'Ik vind papa veel liever dan jou'

 

 'Dit is een pijnlijk, schurend en confronterend boek over de moeiten tussen ouder en kind na een scheiding.

En juist daarom een waardevolle aanzet voor bezinning en gesprek.

Aanbevolen!' 

André Rouvoet, ambassadeur scheiden zonder schade

Download de gratis roman-amuse hier en ik houd je op de hoogte.

Deze gegevens worden alleen gebruikt om jou te bereiken. Ze worden nooit aan derden gegeven.

Fields marked with * are required.

Volg Evelien op haar Facebookpagina's:

Ik vind papa veel liever dan jou

Veerkrachtige Vrouwen

Share on Social Media