Veer soepel mee op het ritme van je bestaan...
Jouw verhaalMijn verhaalPersoonlijke begeleidingBlogErvaringenContactFavoriete links
Papier maché 2.0


 

Negen uur, plaatselijke tijd, cross ik op mijn scooter via een kruip-door-sluip-door-paadje naar Ganesh Bakery. Voor een ‘quick tea’ zoals mijn gezelschap (Marcus en Carmen) me vertelt. Stel je er niet teveel bij voor; 4 tafels met plastic kuipstoeltjes, netje erboven tegen de vallende blaadjes en een gorig hutje waar wat broodjes worden gebakken. Een half uurtje drinken we onze thee, met melk JAK!. En óp naar de workshop van deze ochtend.

Na een prachtige open plek in het bos beland ik prompt in een gehucht. Rechts van me opent Marcus, mijn Engelse bereisde buurman, een onbestemd hek. Geen bord, geen enkele zichtbare aanwijzing dat zich hier een fabriek bevindt waar inheemse vrouwen hun brood verdienen. De fabriek is van, en wordt gerund door, Indiase vrouwen. Ook hier weer gestoken in de kleurrijkste gewaden (sari’s). Het terrein bestaat uit één - soort van - gebouw, beton natuurlijk, en 3 carport-achtigen. Er lopen en zitten, op het kale beton, wel 30 vrouwen. Hun dagelijkse werk? Van oude kranten allerhande gebruiksvoorwerpen en sieraden knutselen. Ze willen graag kwaliteit leveren en zijn daarom zeer kritisch; er is slechts één nieuwsblad dat in aanmerking komt als grondstof. En dat is de Hindu. De op twee na grootste Engelstalige krant van India. Die gebruikt namelijk het mooiste en sterkste papier.

Vandaag mag ik zelf aan de slag. Stap één: ga op de betonnen vloer zitten… en jij vraagt je af hoe mijn stramme Hollandse lijf dat gaat volhouden de hele ochtend? Ik ook. Een vriendelijk lachende dame legt ons in behoorlijk Engels uit hoe we onze eigen onderzetter kunnen maken, terwijl ik om de 2 minuten ga verzitten.

Men neme een krantenpagina, speciaal in een soort driehoek geknipt, en beginne te rollen bij een punt. Heel dunne rolletjes wel te verstaan. Héél dunne. Ook hiervoor ben ik te Hollands (grof) gebouwd denk ik, wat een priegelwerkje. De eerste drie stuks worden lachend edoch streng afgekeurd. Ze lijken wel op de pijltjes die we als tiener rolden en blazend afschoten met een lichtgele elektriciteitspijp, weet je nog Bart? Tien rolletjes en een uur verder krijgen we gelukkig thee. Maar de moed zakt me zoetjesaan in mijn betonnen zitbotten. Lief lachend en zich van geen kwaad bewust vertelt onze teacher namelijk dat we er zeker 60 nodig hebben.

Gelukkig is hulp nabij, ze begint zelf ook te rollen. Wat een souplesse, wat een vaardigheid. De bedrevenheid… een bewijs van het cliché: oefening baart kunst!

Met speciale, milieubewuste, 'behangerslijm' schuiven we ze in elkaar om ze te verlengen en wanneer we er voldoende hebben start het grote vlechtwerk. Niets bijzonders, gewoon de ene over de andere en daarna de andere over de één. En toch krijg ik het voor elkaar om het ‘fout’ te doen. Ik heb dubbelen…. Shoot! Waar komen die nou vandaan? Ik start opnieuw, maar niet zonder te balen. Dat krijg je dus als je gedachten afdwalen, als je de klus te licht opvat of in ieder geval geen ‘knutselvlees’ lijkt te hebben. Het voelt weer alsof ik als kind wil leren breien. Wel een sjaal willen maar geen geduld kunnen opbrengen voor de concentratie en de fouten niet graag willen herstellen. But time flies en ik probeer me rustig weer te focussen op mijn werk. Dat is dus precies waarom handwerk en creativiteit in dit bijzondere oord zo uitgebreid aanwezig zijn. It teaches you about yourself while you are at it.

Afhechten, lijm op de uiteindjes, nog wat priegelpruts werk en het is tijd om een kleur te kiezen. Nog zo’n dingetje voor mij: kiezen. Voor mijn doen spoedig, een minuutje of wat later, ben ik eruit. Het wordt ROOD. En terwijl mijn maag langzaam begint te knorren is de, wederom milieuvriendelijke, verf heel snel droog in dit klimaat. Op naar Well-café, een partner initiatief van deze fabriek, waar ze ook alle spullen verkopen die deze prachtige vrouwen met zoveel geduld maken…..

Respect!
www.wellpaper.org/



En hier is dan het resultaat van mijn knutselarij:



Hooggeëerd publiek
Potje poetsen
'Zijn', het nieuwe 'doen'
Was het maar een burn out...
Geloven of niet
Ik zie...ik zie...
Moeder...
Van gastouder tot ouder-steuner?
Zalig Kerstfeest...
Van droom tot werkelijkheid
Jetlag-cultuurshock en ander reizigersongemak...
Poulet, paddenstoelen en puntenroutes...
Woorden, weerstand en Well-café...
Papier maché 2.0
Surrounded by silk, serene silence
Hatha, Vinyasa en Iyengar...
Sektarisch, religieus of vrije wil...
Poep en pech...
Cultuurbarbaar?
Irritant of charmant?
Goden en goeroes
Als waterlanders op je toetsenbord uiteen spatten...
Wandelen tegen migraine
Koetje en de kale berg
Ode aan de Lancia
Meditatie high
Advocaat