Veer soepel mee op het ritme van je bestaan...
Jouw verhaalMijn verhaalPersoonlijke begeleidingBlogErvaringenContactFavoriete links
Meditatie high

Ik ben er uit. Spiritualiteit, meditatie, bewustzijn. Dit leven. Het is als het spelen met kinderen. Je doet mee aan hun spel maar bent je feilloos bewust van de onzin ervan.


Buiten regent het. Binnen ren jij rond als een coole ridder. Zwaaiend met je plastic zwaard. Vastberaden om de evil indringer te verslaan die jouw prachtige prinses, lees: je dochter, heeft ontvoerd en in zijn kerkers probeert te hersenspoelen. Je vecht met draken en meerslurfige olifanten. Je slaat eigenhandig een honderd koppig leger neer en bedwingt orkanen op hoge besneeuwde bergtoppen. Haar fantasie is eindeloos: ‘Mama, pas op! Daar komt een horde boze dwergen aanrennen. Ze bekogelen je met giftige appels.’ In een handomdraai vang je alle appels op in een boodschappentas, die binnen je bereik toevallig nog in de keuken zwerft, en roept: ‘Kijk, mijn mooie prinses. De dwergen zijn ontwapend, ik kom eraaaaaan…..’ Je stort je op de bank waar zij zich heeft genesteld onder een deken om jouw heldendaden te aanschouwen. En dan maar hopen dat je haar nu mag redden. In een vastberaden greep pak je haar deken en, alsof het een dikke houten kerkerdeur betreft, trek je het piepend van haar af. Zachtjes fluister je: ‘Hier ben ik prachtige vrouw,’ en je geeft haar een kus. ‘Ik kom je redden uit de klauwen van die foute man,’ in je hart moet je lachen want je ziet haar eerste “foute” vriendje al in de deuropening staan. ‘Kom lieve, dan neem ik je mee op mijn witte paard en leven we nog lang en gelukkig…..’

Liever zit ik en kijk. Ben ik toeschouwer van het spel. Dat was ik al toen mijn kinderen klein waren en dat ben ik nog steeds. Eigenlijk kijk ik dus liever naar het leven dan dat ik er deel van uitmaak. Ik ben me bewust van mijn bewustzijn. Een lastige bijvangst van meditatie. Leuk hoor, getuige zijn van je leven, maar zo gaat dus niet alleen het lijden maar ook de lol er van af.

Mijn leven, als een film, aanschouw ik – op mijn felgekleurde meditatiekussentje - met argusogen. De hoofdrol lijkt niet voor mij weggelegd. Slechte casting zullen we maar zeggen. En toch schijn ik dit leven, als je de spirituele stroming moet geloven, zelf te hebben gekozen. De uitspraak: “Je gedachten zijn energie en jij bepaalt daarmee jouw toekomst” is voor mij ernstig tegenstrijdig met: “Wees! En laat het leven zijn loop hebben, er komt naar je toe wat je toekomt”. Wat moet ik nou? Alle dagen een potje gaan zitten mediteren en vooral wachten tot er iets gebeurt? Het zo geroemde “niets” en “al” ervaren tijdens de stilte? Of zal ik er vooral op uit trekken, zonder specifieke doelen, maar met veel positieve gedachten zodat de wet van de aantrekkingskracht ook mij kan vinden. (Net als die miljoenen “Boeddha’s” die, als ik het internet moet geloven, hun licht hebben gevonden.)

Voor mij lijkt dit fenomeen, oordeelloos getuige zijn door meditatie, een beetje op de sportershigh. Een aantal jaren geleden repte mijn omgeving er dagelijks over. ‘Zo heerlijk!’ gilde mijn lyrische buurvrouw me toe vanachter haar chardonnaytje op zondagmiddag. ‘Als ik gesport heb dan voel ik mij zaaaaaalig. Moet je ook doen joh.’ En daar ging ik. Hardlopen, want dat kon ik inplannen in mijn drukke alleenstaande-moederbestaan. Sporten vond ik tot dan toe vooral stom, maar zo’n spannende high wilde ik ook graag ervaren. Ik kocht een paar knappe, verende topschoenen en ik liep. Hijgend en puffend kwam ik telkens thuis want: ‘Je moet wel zweten hoor, anders werkt het niet.’ Zo’n “high” heb ik nimmer ervaren. Toen niet na het sporten en nu niet na het mediteren.

Tot nu toe heb ik het dus niet gevonden, het “niets” niet en ook het “al” niet. Misschien ben ik gewoon een kijker, een facilitator. Net als toen mijn kinderen klein waren; een knieën-kusser, een limonade-inschenker, een opruimer van de rommel achteraf.  Misschien is dat ook de reden dat ik geen wensen heb, geen bucketlist. Misschien is dat wel mijn licht: de kinderen láten spelen.

Waarom? Dat is een goede vraag. Ik zal er mijn morgen-ochtend-meditatie eens op loslaten…

 



Hooggeëerd publiek
Potje poetsen
'Zijn', het nieuwe 'doen'
Was het maar een burn out...
Geloven of niet
Ik zie...ik zie...
Moeder...
Van gastouder tot ouder-steuner?
Zalig Kerstfeest...
Van droom tot werkelijkheid
Jetlag-cultuurshock en ander reizigersongemak...
Poulet, paddenstoelen en puntenroutes...
Woorden, weerstand en Well-café...
Papier maché 2.0
Surrounded by silk, serene silence
Hatha, Vinyasa en Iyengar...
Sektarisch, religieus of vrije wil...
Poep en pech...
Cultuurbarbaar?
Irritant of charmant?
Goden en goeroes
Als waterlanders op je toetsenbord uiteen spatten...
Wandelen tegen migraine
Koetje en de kale berg
Ode aan de Lancia
Meditatie high
Advocaat