Veer soepel mee op het ritme van je bestaan...
Jouw verhaalMijn verhaalPersoonlijke begeleidingBlogErvaringenContactFavoriete links
Zalig Kerstfeest...



Ik betrap mezelf op de behoefte jullie te laten weten dat Kerstmis niet mijn ‘ding’ is… interessante gedachte overigens, want wat heb jij aan deze wetenschap? Je schiet er niets mee op, wordt er niks beter of gelukkiger van. Wel wil ik iets van me laten horen in deze donkere dagen. Het liefst een warm licht laten schijnen, want daar houd ik dan weer wel heel erg van.


Dichtbij mezelf ben ik getuige van mijn kerst-weerstand. Kijk ik haar recht in het gezicht. En wat ik als eerste zie zijn: jeugdherinneringen. Ik zie mijn waarheden die kerst geen groots gewicht toekennen. Niet toen ik een klein meisje was en ook later niet, zelfs niet toen kerst beladen werd met onvoorziene omstandigheden. Maar de weerstand blijft, daar kunnen de herinneringen niets aan doen. Ik zie redelijk helder hoe het vroeger was; de hippie-kerstboom hangend aan de open trap in onze huiskamer, een enkellange bruin met witte bloemetjes jurk – het waren tenslotte de jaren ’70 - en macaroni met smac op wintersport. Maar waarom dan die weerstand? Die vraag is zomaar niet beantwoord. Daarvoor is een reis in mijn binnenwereld nodig.

Doe jij dat weleens? Je gevoelens niet voor lief nemen maar ze onderzoeken? Een rustig plekje, je mobiel op stil en je ogen dicht? Even je voeten plat op de grond en je adem diep in je buik laten zakken, na iedere teug een pauze inlassend? Nog geen 10 seconden later zijn ze daar, de herinneringen aan een bepaalde tijd. De reeks beelden, als een ouderwetse diavoorstelling. Ze trekken aan de binnenkant van je ogen voorbij. En dan wordt het interessant: de beelden op zich zeggen niet veel, het gevoel dat je erbij ervaart wel. Een belangrijk moment is aangebroken, een valkuil waar ik al diverse keren ben ingetrapt. Op dit moment is het NIET, ik herhaal NIET de bedoeling dat je ín je jeugdverhaal stapt. Niet de bedoeling dat je met jezelf gaat discussiëren, zaken vergoelijkt of je verontschuldigt. Je mag alleen maar kijken. Getuige zijn van wat er met je gebeurt. Zonder oordeel over jezelf, de kerstboom of wie er dan ook bij aanwezig is.

De weerstand tegen kerst is mij op deze manier helder geworden. Hij heeft vele linken naar andere tijden. Het is een web van zorgvuldig gesponnen draden die soms prachtig glanzen in de vroege ochtendzon en soms naar in mijn gezicht kriebelen als ik er onverwacht doorheen loop. De weerstand tegen kerst is getransformeerd in een kans om deze tijd zelf invulling te geven. En dat voelt voor mij als een cadeau.

Vanuit mijn fijne kersthuis, waar de waxinelichtjes niet aan te slepen zijn, wens ik jou en iedereen die je lief is warme en gezellige dagen toe.

 

Evelien

 



Hooggeëerd publiek
Potje poetsen
'Zijn', het nieuwe 'doen'
Was het maar een burn out...
Geloven of niet
Ik zie...ik zie...
Moeder...
Van gastouder tot ouder-steuner?
Zalig Kerstfeest...
Van droom tot werkelijkheid
Jetlag-cultuurshock en ander reizigersongemak...
Poulet, paddenstoelen en puntenroutes...
Woorden, weerstand en Well-café...
Papier maché 2.0
Surrounded by silk, serene silence
Hatha, Vinyasa en Iyengar...
Sektarisch, religieus of vrije wil...
Poep en pech...
Cultuurbarbaar?
Irritant of charmant?
Goden en goeroes
Als waterlanders op je toetsenbord uiteen spatten...
Wandelen tegen migraine
Koetje en de kale berg
Ode aan de Lancia
Meditatie high
Advocaat